سلامت دستگاه ادراري انسان، بخصوص كليه ها تاثير بي نهايت مهمي در ادامه حيات

انسان دارد و بيماري كليوي از دردناكترين و پر مخاطره ترين، گرفتاريهاي جسمي است.

در اين ميان عفونت دستگاه ادراري كه يكي از شايعترين علل مراجعه بيماران به مطب

پزشكان مي باشد علاوه بر آن كه خود بخود و به تنهايي بيماري آزار دهنده اي است

گاهي سبب بروز بيماريهاي ديگر نيز در بدن مي شود.

بعنوان مثال برخي از عفونتهاي دستگاه ادراري مي توانند گاهي باعث نارسا شدن و از كار

افتادگي كليه شوند، يا عفونت كليوي در خون و در نتيجه در تمام بدن پخش شود، يا برخي

عفونتها ممكن است به ايجاد سنگ كليه در بيماران منتهي شود كه همه اينها نشانه

اهميت موضوع است.

ادرار پس از انكه توسط دو كليه انسان توليد شد، توسط دو لوله موسوم به «حالب» كه

كليه ها را به مثانه وصل مي كنند به مثانه تخليه مي شود تا بدان وسيله از بدن دفع گردد.

حال چنانچه مثانه به موقع از ادرار خالي نشود، ادرار از مثانه به حالبها و حتي كليه باز

مي گردد و همين برگشت ادرار از مثانه به حالبها، سبب ايجاد استعداد در فرد براي ابتلا

به عفونت كليه مي شود.

و به اين ترتيب كساني كه در شبانه روز، بنا به هر علتي بندرت ادرار مي كنند به طور

جدي در معرض خطر هستند.

اما در رسايل فقهي توضيح المسائل، يكي از مبطلات وضو و نماز، خروج بول و غائط و ريح،

از بدن انسان درج شده است و اين موضوع سبب مي شود كه شخص نمازگزار و احيانا

دائم الوضو، براي پرهيز از ابطال عباداتش بطور معمول و بر حسب عادت، قبل از وضو، به

تخليه ادرار بپردازد.

به اين ترتيب حداقل سه بار، دفع ادرار از بدن، در زمانهايي به فواصل مناسب نسبت به

يكديگر، و در حدي كه براي يك انسان طبيعي لازم است، فرد را در مقابل ابتلاء به

عفونتهاي كليه و دستگاه ادراري مصون مي سازد و مي تواند بعنوان نكته اي مهم

پيرامون نماز مورد توجه قرار گيرد.

 

برگرفته از كتاب: 40 نكته پزشكي پيرامون نماز

دكتر مجيد ملك محمدي

منبع:عطر نماز


تاثیر نماز بر ایمنی حواس
اينك به نظافت صورت رسيده ايم كه آن نيز در آيه شريف 9 از سوره مباركه مائده،

به عنوان يك فرمان لايتغير الهي بر عموم مسلمانان واجب شده است.

در اهميت نظافت صورت شايد همين يك نكته كافي باشد كه چهار حس از مجموع حواس

پنچگانه بشري در وابستگي كامل با صورت به سر مي برند. تماس آب كه منشا پاكيزگي و

حيات است به صورت علاوه بر محاسن متعددي كه از جهت برقراري تعدل ناقل هاي

عصبي در بدن انسان دارد (و ما در بحث مربوطه، به آن خواهيم پرداخت) از ديدگاه مقابله

با آلودگيهايي كه ممكن است، در چشم، بيني، دهان و پوست صورت و ... ايجاد بيماري

كنند مهم است. بخصوص كه در مستحبات وضو شستشوي صورت، حين باز بودن چشم،

استنشاق و چشيدن كمي آب، حسن وضو، و همچنين استفاده از شانه و مسواك ذكر

شده است.

با اين كه دست قدرتمند صنع الهي، چنان ساختمان گوش و بيني و چشم و ... را آفريده

است كه خودبخود مقاومت بي نظيري در مقابل آلودگي ها مي كنند و روزانه بارها و بارها

بدون آنكه انسان وقوفي پيدا كند، آلودگيها را از خود دور مي سازند (مثلا در گوش جريان

موم، در بيني موهاي ريز متعدد، در چشم پلك زدن و اشك و ...) اما چنانچه آب نيز در

شستشوي صورت بكار برده شود، ما حصل فعاليت پاك كنندگي اعضاي صورت به نتيجه

خواهد رسيد. علامه بر اينكه حداقل 3 بار شستشوي صورت هر گونه آلودگي محيطي را

نيز از آن خواهد زدود.(1)توجه به اين نكته مهم است كه دو راه عمده ابتلا به عفونتها (

دهاني و استنشاقي) هر دو مربوط به محدوده صورت هستند.

در هر صورت دستور قرآن مبني بر شستشوي دستها و صورت قبل از نماز با توجه به اين

كه اين اعضاء معمولا پوشانده نمي شوند (حتي در مورد حجاب خانمها مورد استثناء واقع

شده اند=وجه و كفين) و در نتيجه با وجود اهميت آنها از نظر تمركز حس هاي پنچگانه، در

معرض آلودگي دائمي هستند، مي تواند حاوي حكمتهاي بي شمار باشد، كه در سطور

گذشته با اختصار، به مشتي نمونه خروار اشاره شد.

1. در رسالات فقهي هر گونه آلايشي كه مانع رسيدن آب وضو به اعضاء شود، مانع

وضوي صحيح اعلام شده است.